Święto Pożyczonego Światła

Spis Treści ▼

Cieniaszczyt: Hub · Ludzie · Frakcje

Poziomy: Iglica · Środek · Doły

Jak to działa: Ekonomia · Kultura · Metafizyka · Święto Pożyczonego Światła

Największe święto Cieniaszczytu. Raz do roku Kryształ Światła zostaje przestrojony, a system luster i świetlików prowadzi prawdziwe światło dzienne aż do Dołów — jeden dzień w roku, gdy całe miasto widzi słońce.

Przebieg

  • Neony gasną, procesje luster schodzą poziom po poziomie; o zmierzchu lustra zostają odwrócone i światło wraca ku Kryształowi.
  • Prawo Światła: jednodniowy rozejm gangów; białe płachty na terytoriach.
  • Latarnicy: opiekunowie procesji luster; wykładają przyjezdnym zasady Święta i strzegą obrzędu zamknięcia. Ich zwiadowcy krążą wzdłuż trasy procesji, wypatrując poważniejszych kłopotów z cieniami.

Cienie

  • W pożyczonym świetle — jedynym ostrym, skolimowanym świetle roku — cienie budzą się od pierwszych ustawionych luster (Alucis wlewa się w sylwetkę-naczynie, treść pisze Pryzmat miasta). Zaczyna się łagodnie: cień przestaje podążać za właścicielem i odgrywa jego marzenia — tańczy, lepi garnki, cokolwiek człowiek skrycie śni — ale ludzi nie opuszcza. Przysłowie mówi: “w Święto nie ufaj własnemu cieniowi”.
  • Południowy puls: największe manifestacje. Utrata cienia — wczesna albo w pulsie — oznacza wielką potrzebę lub pragnienie; cień pragnienia tłumionego zbyt długo potrafi w pulsie zerwać się cały i uciec.
  • Powrót cienia: pragnienie nakarmione lub wypowiedziane na głos i wysłuchane rozładowuje napięcie — cień wraca sam. Cień, który nie wróci do zmierzchu, zostawia właściciela blaknącego (szarość, apatia, dryf ku Interis).
  • Ostatnie Lustro: obrzęd zamknięcia — latarnik może przytrzymać jeden promień przez kilka minut po zmierzchu; tradycyjne miejsce ostatnich wyznań.
  • Cienie-efemerydy nie Skażają; straż ani terminusi nie interweniują — miasto ceni Freedom zbyt mocno, by ścigać cudze pragnienia.

Do zagrania

↑