Cieniaszczyt — Iglica

Cieniaszczyt: Hub · Ludzie · Frakcje
Poziomy: Iglica · Środek · Doły
Jak to działa: Ekonomia · Kultura · Metafizyka · Święto Pożyczonego Światła

Świat bogaczy, blichtru i klinik biomedycznych. Górne warstwy Cieniaszczytu, do których dociera światło słoneczne.

Pierwsze wrażenie

Blichtr i uroda za dnia i nocą. Na górnych poziomach terminy te mają więcej znaczenia, bo światło słoneczne wciąż jest często widoczne. Za piękną fasadą kryje się mnóstwo zgnilizny - czarny rynek, gotowi na wszystko najemnicy (jeśli tylko masz czym zapłacić) i nielegalne gdzie indziej zabiegi.

Kluczowe aspekty

Przestrzeń: Kontrolowany przyjemny i ciepły klimat, efektowne, wielkie przestrzenie, światło i pięknie zdobione kolumny
Anomalie: małe i rzadkie (poza tymi sprzedawanymi na aukcjach)
Kultura: swoboda, dekadencja, unikalność, weganizm, przestrzeń raczej bezpieczna
Charakterystyka: Porządek, blichtr, bezpieczeństwo
Infrastruktura: marmury, złote detale, światło naturalne przez otwory, kliniki biotechowe (np. Aureel), patrole straży, automatyczne taksówki
Polityka: Rada - najzyskowniejsze biznesy miasta, na szczycie zawsze ród Diakon, równowaga sił z magnatami i wpływowymi rodami
Prawo: Zasady ustalane przez Radę, egzekwowane przez straż. Ogólnie: wszystko, co szkodzi biznesowi i wizerunkowi jest zabronione.

Populacja

Ludzie (bogacze, magnaci kopalniani itp),
magowie (Diakoni, inni),
kralothy

Ekonomia

biotech - kliniki pozwalające na każdy rodzaj zabiegu, za odpowiednią opłatą możesz osiągnąć wszystko, nawet to nielegalne
handel sztuką i artefaktami - dom aukcyjny Verissimus
giełda - handel zasobami kopalnianymi i nie tylko, na Cieniaszczyckiej giełdzie można kupić niemal każdy zasób
czarny rynek - nie obnosi się ze swoją obecnością, ale też nieszczególnie chowa
luksus i odpoczynek - jeśli tylko Cię stać

Dominujące sublokalizacje

Część z nich leży w strefie spornej z Środkiem - Cieniaszczyt nie ma ostrych granic między poziomami i to samo miejsce bywa nazywane raz Iglicą, raz Środkiem.

Wielkie Ogrody

pokazowy ogród botaniczny
zawierają mnóstwo roślin zwykłych, magicznych
sekcja Zwykła i Skażona
ogromne, zawierają pokłady roślin z całej Astorii - i spoza niej
pod kontrolą Passiflory Diakon; ma tam specjalne Czarne Laboratorium i tam mieszka

Kompleks Nukleon

Szczyt medycyny Cieniaszczytu i jedno z niewielu miejsc w mieście, które jest naprawdę bezpieczne.

Kralothy i magowie współpracujący nad trudnymi problemami biotechnologicznymi. Najtrudniejsze przypadki medyczne i budowanie nowych magibiontów.
Bezpieczny jak sektor zielony - i to nie jest przesada. Nikt nie atakuje Nukleonu, bo każdy w tym mieście kiedyś może go potrzebować. Tu się leczy, regeneruje i przeczekuje.
Dyrektorem jest Amadeusz Sowiński, co czyni Nukleon jednocześnie kliniką i ośrodkiem władzy - oraz realnym źródłem finansowania dla kogoś, kto przyjdzie z dobrym uzasadnieniem.
Pracuje tu Mirela Niecień - kompetentna i uczciwa, co w Cieniaszczycie znaczy, że powie ci, że twój plan jest zły, zanim weźmie za niego pieniądze.
Cena nie jest tylko finansowa: na trudne przypadki pracuje się tu z kralothami. Zgoda na Nukleon jest zgodą na ich udział.
Do czego się nadaje przy stole: uratować postać, której nie da się uratować inaczej; kwatera i punkt regeneracji między aktami; scena, w której lekarz mówi graczom prawdę, której nie chcą usłyszeć. Patrz też Ekonomia.

Pałac Szkarłatnego Światła

położony wysoko, efektowna “świątynia” kralotyczna
zawiera kultystów, kralothy oraz ogólnie rozumiany “pałac grzechu”
dowód, że każdego da się złamać i przeformułować
ta sama zdolność działa w drugą stronę i o tym mówi się mniej: gdy medycyna Nukleonu nie wystarcza, pełną rekonstrukcję człowieka robi się tutaj - kralothy plus Amadeusz Sowiński. Ratuje życie i jest przeżyciem, po którym się nie wraca takim samym

Panorama Światła

Piękny punkt widokowy nad Wewnątrzzboczem Zachodnim. Wymaga ciężkiego wspinania i dochodzenia - idzie się tam ze Środka, nie windą z Iglicy.
Stosunkowo bezpieczne miejsce, acz wymaga trochę wysiłku.

Złote Aurum

Knajpa z gatunku “usługi wszelakie” - nazwa jest żartem, na który nikt się nie obraża.
Punkt spotkań dla tych, którzy przychodzą z niższych poziomów po kontakt z górą. Jeśli chcesz porozmawiać z kimś z Iglicy, nie będąc z Iglicy, tu się to robi.

Aureel

Jedna z dwóch wielkich klinik Iglicy, obok Nukleonu. Marka rozpoznawalna poza miastem.

Kliniki górne

Poza wielkimi nazwami (Aureel, Nukleon) w Iglicy działa warstwa solidnych, mniejszych klinik bioinżynieryjnych.
Formalnie legalne i naprawdę dobre. Nieformalnie - wpięte w handel technologiami medycznymi, w tym z zewnętrznymi syndykatami. To przez nie do Cieniaszczytu wpływa i wypływa medycyna, o której nie ma faktur.

Knajpka Szkarłatny Szept

Najważniejsza knajpka miasta - nie dlatego, że jest najlepsza, ale dlatego, że wszyscy tam bywają.

Ogólnie, wszystko tam wolno. Ale w pewnym zakresie - i ten zakres jest niepisany, a wszyscy go znają.
Ulubiona w miarę tania knajpka magów i viciniusów. “Knajpka magów, czyli wolno robić rzeczy” - dla maga z porządnego miasta to jest ulga, o której nie wiedział, że jej potrzebuje.
Da się tam spotkać ryzykantów, acz tych “normalnych”. Kto szuka roboty albo ludzi do roboty, zaczyna tutaj.
Węzeł towarzyski Cieniaszczytu. Bywa tu bard Romuald Czurukin - ma tu stałą posadę - i terminuska Irena Czakram, i ludzie z Dołów, którzy wjechali windą na jeden wieczór. To działa, bo Szept jest jednym z niewielu miejsc, gdzie te obecności nawzajem sobie nie przeszkadzają.
Jeśli ktoś wpadnie z krzykiem, że potrzebuje pomocy, to wpadnie tutaj - i ktoś wstanie. Nie z dobroci: z ciekawości i nudy.
Do czego się nadaje przy stole: zawiązanie drużyny, plotki, spotkanie z NPC, którego nie da się zaprosić nigdzie oficjalnie, i taniec, przy którym przekazuje się informacje.

Bazar Wschodu Astorii

Często da się znaleźć tam przedmioty i rzeczy pochodzące ze wschodniego Skażenia.
O dziwo, łatwiej o rzeczy “dziwne” i prawdziwe anomalie niż o typowe acz zacne byty.

Mrowisko

Ogromny kompleks zamieszkany przez magów i viciniusy
Znajduje się na granicy poziomów środkowych
Połowy rzeczy nie wolno tam robić (np. pracy nad power suitami). Raczej do spania.

Arena Nadziei Tęczy

Największy obiekt rozrywkowy w Cieniaszczycie i okolicach. Wielka, rekonfigurowalna arena.
Leży na granicy Iglicy i Środka - i to jest cały jej sens. Jedyne miejsce, gdzie magnat z góry i gangster ze środka siedzą na tej samej trybunie i płacą za ten sam bilet.
Program jest szeroki: zawody na efektowność z kategoriami (taniec, gladiatorka), pokazy, walki. Startują w nich ludzie, których nie spodziewałbyś się na scenie - Moktar Gradon wygrywał tu jako gladiator.
Najważniejsza funkcja Areny nie jest rozrywkowa. Na Arenie można wygrać od kralotha człowieka - jeśli pobijesz jego championa. Kraloth, który nie przyjmie wyzwania albo przegra, oddaje. To jedyna instytucja w mieście, która potrafi odebrać kralothowi ofiarę, i formalnie nie jest instytucją, tylko rozrywką. Cieniaszczyt lubi tak rozwiązywać sprawy.

Dominujące osobistości

Karty postaci: Ludzie Cieniaszczytu. Z Iglicą związani są: Passiflora Diakon (Wielkie Ogrody), Amadeusz Sowiński (Pałac Szkarłatnego Światła, Nukleon), Cezary Zwierz, Mirela Niecień (Nukleon), Romuald Czurukin (Szkarłatny Szept - choć mieszka dziś w Psiarni, w Dołach).

Wydarzenia

Wzbudzają niepożądane zainteresowanie straży (podejrzenie przemytu, zgodność z ryspoisem itd)
Graczy zaczepia “ankieter” - zadaje wątpliwe pytania, tak naprawdę szukając osób pasujących do jego potrzeb
(Rzadko i w mniej uczęszczanych obszarach) Wyładowanie anomalii
Odmowa wejścia do lokalu (czarna lista, zły ubiór itp)
Jeśli któraś z postaci miała zabieg, zaczynają się ujawniać efekty uboczne

Jak to zagrać

Zagrożenie w Iglicy nie jest fizyczne, jest społeczne. Tu się nie ginie - tu się traci dostęp, reputację i zaproszenia. Postać, którą wpisano na czarną listę, jest w gorszej sytuacji niż postać pobita w Środku.
Wszystko jest na sprzedaż, ale nie wszystko dla ciebie. Pieniądze otwierają drzwi; brak odpowiedniego wyglądu, nazwiska albo poręczenia je zamyka mimo pieniędzy. To najczęstsza frustracja przyjezdnych graczy i dobrze, żeby ją poczuli.
Iglica patrzy. Straż, ochrona klinik, dziennikarze, konkurenci. Cokolwiek gracze zrobią głośno, ktoś to zapamięta i ktoś to wyceni. Groźba “powiem Zwierzowi” działa tu lepiej niż nóż.
Uprzejmość jest bronią. NPC z Iglicy nie grożą - proponują, przypominają i wyrażają zaniepokojenie. Jeśli twój radny albo lekarz zaczyna krzyczeć, grasz go źle.
Gdy gracze chcą czegoś, czego nie dostaną legalnie: nie mów “nie”. Powiedz, ile to kosztuje - i pozwól im usłyszeć, że cena jest z tych, które płaci się sobą.