Ograniczony Zasób (JEST / NIE MA)

1. Co to jest Ograniczony Zasób (JEST / NIE MA)?

Ograniczony Zasób modeluje sytuację, w której Postać Gracza ma coś, co ma wpływ na fikcję jeśli to MASZ albo jeśli tego NIE MASZ, ale konkretna ilość nie ma znaczenia. Kilka przykładów poniżej:

• Tlen w skafandrze. Nieważne “ile” (dla efektywności postaci), ważne czy “jest” albo “nie ma”.
• Amunicja do broni przeciwpancernej. Póki “jest” to można strzelać, jak “nie ma” to nie można.
• Apteczki. Póki mamy chociaż jedną, jesteśmy w stanie komuś pomóc.
• Czas. Jak widać na filmach, sukces “z pięcioma sekundami do końca” ma taką samą wartość jak “jeszcze godzina do końca”.
• …widzicie mechanizm.

Jeśli coś może być opisane binarnie MAM / NIE MAM i ma wpływ na fikcję, to jest to Ograniczony Zasób, zwykle modelowany Licznikiem Licznik: Zakres [0, N] modelujący odroczone w czasie/krokach wydarzenie. Odpowiada na pytanie "KIEDY/ILE?". Dopóki Licznik nie jest wypełniony, sytuacja jest stabilna. Po osiągnięciu maksymalnej wartości dzieje się coś znaczącego (zwykle nakładany jest Tag). Przykłady: amunicja [0,7], czas do wybuchu [0,6], wytrzymałość pancerza [0,3]. . Dla odmiany jeśli POZIOM czegoś wpływa na fikcję (np. “POZIOM morale”, “POZIOM zdrowia”, “STAN grupy najemników”), to takie coś modelujemy Torem Tor: Licznik z progami nadającymi różne efekty/Tagi na każdym poziomie. Odpowiada na pytanie "JAK BARDZO?". Przykład Toru zdrowia: [0-1]=Sprawny, [2-3]=Uszkodzony (-3V), [4-5]=Krytyczny (+3Og), [6]=Zniszczony. Tory fabularne buduje się narastająco [0, 1-2, 3-5, 6-10...], by wcześniejsze progi zmieniały się szybciej (setup-payoff). Tor ma długość (ile progów) i rozdzielczość (szerokość przedziałów). i tym zajmie się inny, osobny dokument.

Jest to technika szczególnie wykorzystywana w sesjach survivalowych. Znowu, nie wszystko z tego jest Wam naprawdę potrzebne na wszystkich sesjach. Znajdźcie warianty, które się Wam przydadzą.

2. Który Wzorzec Wybrać?

3. Wzorzec: Nagłe zużycie granatów przez Walerię

3.1. Przykład sytuacji

3.2. Zrozumieć sytuację

Na pierwszy rzut oka sytuacja wygląda prosto - Graczka sterująca Walerią poświęca granat (albo wszystkie granaty) by osiągnąć cel i dzięki temu dostaje Przewagę do Konfliktu. Ale w EZ tak to nie do końca działa.

Graczka operuje na Poziomie Taktycznym Sesji Poziom Taktyczny Sesji: Gracze wiedzą co chcą osiągnąć, ale muszą zdecydować jak to osiągnąć. Czy by dostać się do magazynu idziemy przekupić strażnika czy włam? Jeśli przekupstwo, co mu damy? Czyli - seria działań i decyzji JAK coś osiągnąć, z czym wiążą się określone korzyści i konsekwencje. . To znaczy, że Graczka deklaruje Intencję (“Chcę się wydostać z tej sytuacji I JEŚLI MUSZĘ zużyję granaty”). MG zwykle nie wchodzi w symulację bardzo dokładnie (ani ja jako MG nie jestem ekspertem od taktyki małoskalowej ani Graczka najpewniej się na tym nie zna; wystarczy nam “poziom filmowy”).

Więc:

• Ani Graczka ani MG nie są ekspertami w tej sytuacji.
• ALE Waleria jest ekspertką. Ona wie co i jak zrobić.

Więc na Poziomie Operacyjnym Sesji Poziom Operacyjny Sesji: Postać wykonuje działanie wybrane przez Gracza. Gracz zdecydował o przekupstwie - postać wie jak to zrobić (lub próbuje). Gracz decyduje na poziomie Taktycznym, postać wykonuje tak dobrze jak potrafi na poziomie Operacyjnym. Wszelkie próby wejścia Gracza na Poziom Operacyjny - "jakich narzędzi używa", "jak to robi", opisywanie, odgrywanie itp - wiążą się z bonusem w formie Przewag mechanicznych lub bonusem Uznaniowym. Waleria zadziała prawidłowo, jako doświadczony żołnierz działający w warunkach trudnych. Jeśli nie uda jej się oszczędzić granatów to je zużyje.

I Pula - kolory, ilość Żetonów - odzwierciedli prawidłowo co i jak się stało. Bo popatrzcie:

• Waleria może użyć granatów i zranić przeciwników.
• Waleria może użyć granatów i odwrócić uwagę przeciwników.
• Waleria może użyć granatów by stworzyć zupełnie inną drogę ucieczki.
• Waleria może po prostu nie użyć granatów.
• Waleria może użyć jednego granatu, ale jeszcze jej jakiś został. Czyli może ich dalej używać.

I właśnie dlatego to wynik Konfliktu decyduje o zużyciu Zasobu w tej konkretnej sytuacji. A nie sam fakt (potencjalnego) użycia granatów. Dopóki nie zamkniemy Konfliktu, jesteśmy w stanie Hipotezy SIS fikcji Hipoteza SIS: Gdy jesteśmy w środku Konfliktu Eskalowanego i jeszcze nie ustabilizowaliśmy (V) i (X), rzeczywistość nie jest "stabilna". Jest zbiorem możliwych rzeczywistości. Negocjujemy przyszłość, przeszłość i teraźniejszość. Dopiero ZAKOŃCZENIE Konfliktu powoduje, że wracamy do "faktycznej rzeczywistości". Ten stan, w którym Konflikt jest "otwarty" to Hipoteza SIS (Shared Imagined Space) albo "staging area". . Nie wiemy jeszcze jak Konflikt się potoczył.

3.3. Modelowanie sytuacji

3.3.1. Pula startowa

Wykorzystujemy w tej sytuacji standardowy Konflikt Eskalowalny z EZ. Niech Waleria wyślizgnie się używając Puli Ex +3 , czyli 6 V, 11 X . Z perspektywy Łańcucha VX Łańcuch VXO: "Narastający wpływem na rzeczywistość efekt tego samego typu (V, X, O) w Konflikcie, pochodzący z Eskalacji Puli i logicznie uzasadniony w świecie gry. Od (V_1): drobna zmiana fikcji do (V_3): ogromna zmiana fikcji". mamy taki układ:

• V_1 : Udało jej się wyślizgnąć, ALE złapią jej ślad i będzie ścigana.
• V_2 : Udało jej się wyślizgnąć, całkowicie bez śladu. Ma co najmniej kilka godzin przewagi.
• V_3 : Udało jej się wyślizgnąć. Nie wiedzą, że tam kiedykolwiek była. Nie znajdą jej ani jej śladu.

Gdyby Waleria nie chciała użyć granatów, jej Pula byłaby Hr +3 , czyli 3 V, 14 X . Lekko niefortunna. Ale granaty pozwalają jej zarówno zrobić dywersję, przedostać się przez miejsca “bez przejścia” itp. Dlatego mają tu duże znaczenie.

Szczęśliwie Waleria wie, że granaty są do używania a nie do podziwiania, więc zostajemy przy 6 V, 11 X . Choć na miejscu Walerii nie celowałbym w V_3 . Za małe prawdopodobieństwo na pociągnięcia pod rząd:

Poziom Łańcucha	Prawdopodobieństwo
V_1	35%
V_2	11%
V_3	2.9%

Najpewniej V_2 będzie wymagać 2-3 X zanim się pojawi. To już na miejscu Walerii - gdyby mi się udało ewakuować bez utraty granatów - wolałbym zastawić pułapkę na pościg jakimś sympatycznym granatem niż ryzykować za dużą ilość X . To ogólnie kiepska sytuacja.

3.3.2. Dodajmy Zużycie Zasobu.

Jako, że Waleria ma bardzo mało granatów i jest duża szansa, że będzie musiała je zużyć, ustalmy dla większości X , że traci granaty. I przy niektórych V też. Tak na intuicję to powinna mieć ponad 50% szansy na utratę granatów w tej sytuacji.

Więc:

9 V, 11 X, -3 V + 3Vo, -6 X + 6 Xo daje nam pulę: 6 V, 3 Vo, 5 X, 6 Xo . Jakieś 45% szansy na utratę granatów przy każdej Eskalacji puli.

Wizualnie:

• Jeśli wypadnie [T]o (dowolny pomarańczowy Żeton), to Waleria nie ma dostępu do granatów. Skończyły jej się.
• Jeśli NIE wypadnie [T]o , to Waleria ma jeszcze granaty które może użyć.

Tyle. Nic więcej nie trzeba :-). W ten sposób można modelować tego typu sytuacje “jest / nie ma”.

4. Wzorzec: Naprawa sensorów w próżni przez Hannę, presja na tlen

4.1. Przykład sytuacji

4.2. Zrozumieć sytuację

Jeśli jadę samochodem, zużywam paliwo. Jeśli działam w kosmosie, zużywam tlen ze skafandra. Sam fakt wykonywania działania bez Konfliktu powoduje, że Zasób się samoistnie zmniejsza.

Jak to wygląda z perspektywy fikcji?

Od czego zależy szybkość zużycia Zasobu? Upraszczając model i usuwając Konflikt, od okoliczności tego zadania:

• Jeśli jadę samochodem z prędkością 120 km/h, zużywam więcej paliwa niż jadąc z prędkością 80 km/h.
• Jeśli naprawiam trudnego buga podczas programowania, zajmie mi to więcej czasu niż naprawa prostego buga.
• Jeśli problem na który natknęła się Hanna jest skomplikowany, zużyje więcej tlenu niż przy prostym zadaniu.

Oki. Czyli chodzi o bliżej nieustalone okoliczności niezależne od Postaci Gracza ale zależne od czasu i okoliczności. Rozumiemy dość, by zamodelować tę sytuację.

4.3. Modelowanie sytuacji

4.3.1. Wybór Licznika

Tu nie ma Konfliktu. To jest normalne działanie Postaci Gracza, gdzie mamy czas i bliżej nieokreślone okoliczności związane z wykonaniem tej czynności.

Zacznijmy od Licznika Licznik: Zakres [0, N] modelujący odroczone w czasie/krokach wydarzenie. Odpowiada na pytanie "KIEDY/ILE?". Dopóki Licznik nie jest wypełniony, sytuacja jest stabilna. Po osiągnięciu maksymalnej wartości dzieje się coś znaczącego (zwykle nakładany jest Tag). Przykłady: amunicja [0,7], czas do wybuchu [0,6], wytrzymałość pancerza [0,3]. określającego ilość Zasobu, który nam został. Później wyjaśnię jak dobieram długość Licznika; na razie niech wystarczy wiadomość, że to zwykle jedna z długości: [2, 3, 5, 8] .

Wybieram długość Licznika 8.

4.3.2. Działanie w normalnych okolicznościach - przemieszczanie się, rutynowe działania

Jeśli chcemy zasymulować koszt działań w normalnych okolicznościach (np. zużycie paliwa, poruszanie się w kosmosie), możemy pobawić się w ekonomię akcji:

• Przejście dłuższego dystansu: 1 jednostka czasu.
• Znalezienie problemu: jeśli Konflikt Znajdowania się uda, 1 jednostka czasu. Jeśli się nie uda, 3 jednostki czasu.

I powiedzmy, gdy osiągniemy 5 jednostek czasu to robimy draw 5 z Puli o 20% szansy na utratę Zasobu (czyli 16 V, 4 X ). Jest to typowe Zapytanie do Rzeczywistości Zapytanie do Rzeczywistości: mechanizm symulacji używany gdy MG chce dowiedzieć się "co się dzieje" w sytuacji niezależnej od Graczy. MG tworzy pulę reprezentującą prawdopodobieństwa i losuje wynik. Używane do symulacji NPC-ów, sił w tle, środowiska. Długości: (draw 1/3/5). z pytaniem “ile tlenu zostało zużyte przy normalnych operacjach”.

4.3.3. Naprawiamy problem sensorów. Wykorzystajmy Konflikt - nie wiemy ile to zajmie.

Podczas naprawy nigdy nie wiadomo jakiego typu mamy błąd czy jak jest poważny, bo tu wchodzą owe “nieokreślone okoliczności”.

Jako, że Hanna bezpośrednio wchodzi w interakcję i od niej dużo zależy, możemy zrobić mechaniką Konfliktu, ale z nieco innym wykorzystaniem X , bo nie jako Łańcuch a jako zużycie Zasobu.

W tych okolicznościach symulacja wyglądałaby tak:

Symulacja działań Hanny Rozpisanie przykładowej sceny z Hanną, która naprawia sensory w kosmosie. ▼

Hanna szuka awarii. Normalna ekonomia akcji: 1 czasu na dojście do celu, 3 czasu na znalezienie problemu. Zaczyna pracę nad naprawą (i tak robię draw 5 ; nie chcę o tym potem pamiętać. Po prostu “wróci za darmo”)

• Zapytanie draw 5 z puli 16 V, 4 X
• Wynik 1X . Wynik: Skafander ma Zużycie Tlenu 1/8

Ok, Hanna siada do naprawy sensorów. Jest świetnym inżynierem i ma dobry sprzęt. Ale awaria jest piekielnie skomplikowana a Hanna jest sama i nie ma wsparcia.

WPIERW rozpatrzmy czas naprawy NIEZALEŻNIE od sukcesu. Czyli “niezależnie potrzebuje draw 5 z puli 20%.”

• Zapytanie draw 5 z puli 16 V, 4 X
• Wynik 2X . Wynik: Skafander ma Zużycie Tlenu 2/8. Więc już mamy 3/8

Sprawdźmy, jak jej poszło:

• Konflikt 8 V, 11 X do długości V_2 , każdy X oznacza stratę tlenu.
• Wynik: X, X, X, V, V . To jest 5 losowań. Utrata: 3 punkty Tlenu.
• Wynik: Skafander ma Zużycie Tlenu 3/8 + 3/8 = 6/8

Hanna kończy naprawę. Nie ma dość czasu na naprawę czegokolwiek. Wraca spokojnie do statku.

Oczywiście - jak każdy Konflikt - można Konflikt przerwać WCZEŚNIEJ. Graczka sterująca Hanną mogłaby zmienić sposób naprawy, odstąpić, zdecydować że prowizorka na razie jest OK… rozumiecie. To przyspieszony przykład.

4.3.4. Naprawiamy problem sensorów. Załóżmy, że to TYLKO kwestia czasu.

Mamy drugą opcję. Niech naprawa sensorów to TYLKO kwestia czasu. Hanna na pewno sobie poradzi; to jak jazda samochodem do celu.

Znowu mamy tutaj “nieokreślone okoliczności”, ale tym razem zakładamy, że to nie ma znaczenia. Hanna sobie poradzi. Pytanie jest mniej w formie “Czy Hannie się uda i ile to zajmie?” a bardziej “ILE TAKICH NAPRAW Hanna jest w stanie zrobić ZANIM zabraknie jej tlenu”?

Czyli modelujemy coś na kształt problemu komiwojażera; próbujemy naprawić jak najwięcej, ale nie wiemy ile nam się uda zrobić.

Znowu - upraszczamy. Nie chcemy zajmować się problemem “Czas oraz Tlen”. Spłaszczmy wszystko do Tlenu.

Jednak przy domyślnych okolicznościach (przemieszczanie się: draw 5 (12 V, 4 X) , naprawa: draw 5 (9 V, 5 X) ) symulacja wyglądałaby tak:

Symulacja działań Hanny Rozpisanie przykładowej sceny z Hanną w formie naprawy zajmującej czas. ▼

Hanna dociera do pierwszego węzła i rozpoczyna nad nim pracę.

• Zapytanie draw 5 z puli 12 V, 4 X
• Wynik 2X . Wynik: Skafander ma Zużycie Tlenu 2/8.

Hanna naprawia pierwszy, kluczowy Węzeł.

• Zapytanie draw 5 z puli 9 V, 5 X
• Wynik 2X . Wynik: Skafander ma Zużycie Tlenu 2/8 + 2/8 = 4/8.

Hanna próbuje dotrzeć do kolejnego Węzła by zlokalizować usterkę.

• Zapytanie draw 5 z puli 12 V, 4 X
• Wynik 0 X . Wynik: Zużycie Tlenu dalej: 4/8.

Czas ten Węzeł naprawić:

• Zapytanie draw 5 z puli 9 V, 5 X
• Wynik 2X . Wynik: Skafander ma Zużycie Tlenu 4/8 + 2/8 = 6/8.

Więcej nie uda się uzyskać. Hanna MOŻE próbować, ale nie ma po co. Statystycznie, tyle może zrobić i osiągnąć.

Jeśli mniej intersuje nas siła i podejście postaci a bardziej interesuje nas efekt wykonany przez postać, to ten model jest dużo szybszy i prostszy. Możemy go jeszcze bardziej przyspieszyć - zamiast robić spowolnienia wynikające z “dotrzeć do celu i badać to miejsce”, możemy równie dobrze założyć że dotarcie do Węzła i praca bazowa po prostu kosztują 2 Tlenu. Też zadziała i będzie szybsze i przyjemniejsze.

5. Wzorzec: Stopniowe zużywanie amunicji przez Gerwazego

5.1. Przykład sytuacji

5.2. Zrozumieć sytuację

Ten przypadek jest charakterystyczny dla sytuacji, w której coś się zużywa stopniowo. Nie ma znaczenia ile dokładnie tego Zasobu zostało, ale fakt że się kończy może wpłynąć na zachowania i działania Postaci Graczy:

• Gerwazy ma amunicję do karabinu. Jeśli widzi, że amunicja znika mu podejrzanie szybko, będzie raczej szukał okazji do pozyskania większej ilości zasobów niż do skupienia się na misji.
• Felicja rozdaje cukierki na Halloween szczodrze. Jeśli widzi, że ma tylko pół worka cukierków, nadal będzie rozdawać cukierki, ale tylko w rozsądnych ilościach.
• Filmowo: serwopancerz Serwopancerz: futurystyczny pancerz osobisty, z wbudowaną baterią i wspomaganiem. Zwiększa siłę, szybkość, udźwig i ma komputer pokładowy. Jednoosobowy. został trafiony serią pocisków. Włączają się alarmy ostrzegawcze. Pilot orientuje się, że jeszcze 2-3 takie trafienia i po nim.

Widzicie?

• Mamy Ograniczony Zasób (cukierki, amunicja).
• Gracz do przeprowadzenia Konfliktu Konflikt: sytuacja gdy dwie lub więcej osób przy stole ma różne Wizje Przyszłości co do tego, jak opowieść powinna się potoczyć dalej. Jeśli coś zdefiniowaliśmy Niezmiennikiem, nie ma Konfliktu (mamy po prostu niezrozumienie). W innym wypadku, mamy Konflikt dotyczący rozbieżności fikcji. Eskalowalnego musi używać tego Zasobu (“rozdaję cukierki, strzelam amunicją”).
• Jego ilość się zmniejsza; Gracz potrafi ocenić “jak mało zostało” (pół torby cukierków, niebezpiecznie mało amunicji…)
• Zasób nadal jest możliwy do wykorzystania. Ale w pewnym momencie - przestanie być możliwy.
• Więc pojawia się decyzja - wykorzystujemy czy oszczędzamy? Kontynuujemy misję czy szukamy surowców do uzupełnienia?

5.3. Modelowanie sytuacji

5.3.1. Pula startowa

Powiedzmy, że Gerwazy by się przedostać przez ten teren może:

• Albo poruszać się dyskretnie, manewrując i unikając starć i idąc wolno, gdzie musi osiągnąć V_2 by się przedostać. Ale zajmie to sporo czasu. Dam na to Pulę Tr +3 (bo jest świetnym zwiadowcą).
• Albo poruszać się szybko, najprostszą drogą, strzelając do wszystkiego co stoi mu na drodze. Też musi osiągnąć V_2 by się przedostać. Ale zużyje sporo amunicji. Też dam na to Pulę Tr +3 (bo przeciwnik boi się hałasu).

Czyli w obu wypadkach pula startowa to: 9 V, 8 X

5.3.2. Prawdopodobieństwo zużycia zasobu przy eskalacji puli

Zmniejszanie zasobu w sytuacji jego wykorzystywania zamodelujemy Kolorem Żetonu. Niech to będzie kolor pomarańczowy, czyli [T]o .

Jeśli Gerwazy się przekrada i strzela tylko gdy musi, jaka jest szansa, że zacznie zużywać amunicję?

Powiedzmy, rzędu 10-20% na Eskalację puli. Coś takiego najprościej zamodelować dodając do puli 3 Oo . Czyli: 9 V, 8 X + 3Oo

A jeśli Gerwazy porusza się z maksymalną prędkością i strzela by odgonić potwory?

Oczekiwałbym utraty amunicji rzędu 30-50% na Eskalację puli. Czyli przekolorowuję 9 V, 8 X | -3 V +3 Vo | -3 X +3 Xo (wynik: 6 V, 3 Vo, 5 X, 3 Xo ). To daje pulę, która ma coś rzędu 36% szansy na utratę amunicji na każdą Eskalację puli. Jeśli chcę wyższą, uzupełnię to jeszcze dodatkowymi Oo których jedyną funkcją jest “utrata amunicji, nic się nie zmieniło”.

5.3.3. Długość licznika zależy od “feel” sesji i prawdopodobieństwa zużycia zasobu

Jeśli musimy móc określić, czy Zasobu jest “mało” czy “dużo”, to znaczy że mamy Licznik Licznik: Zakres [0, N] modelujący odroczone w czasie/krokach wydarzenie. Odpowiada na pytanie "KIEDY/ILE?". Dopóki Licznik nie jest wypełniony, sytuacja jest stabilna. Po osiągnięciu maksymalnej wartości dzieje się coś znaczącego (zwykle nakładany jest Tag). Przykłady: amunicja [0,7], czas do wybuchu [0,6], wytrzymałość pancerza [0,3]. . Ale jakiej długości? To zależy od tego jak szybko ma się zużywać i ile eskalacji puli wykorzystuje ten zasób.

Pokażmy to “po ludzku”, prosto:

Jeśli oczekujemy strzelaniny w ramach której:

• Gracz będzie Eskalował różne pule (ciągnął z niej żetony) pięć razy
• a wszystkie te Eskalacje będą wykorzystywały Ograniczony Zasób (tu: amunicję)
• I mamy około 25% szansy na wyczerpanie części Zasobu w każdej Eskalacji (pamiętajcie, że Żetony nie wracają do puli!)
• To oczekujemy, że Gracz najpewniej zużyje około 1-2 jednostek Zasobu w tej sytuacji.

Innymi słowy, kluczem jest określenie jak ma wyglądać fikcja. Zwykle wykorzystuję liczniki w taki sposób:

Długość Licznika	Do czego
2	Szybkie zużycie zasobu dla 20% szansy. Presja. Oszczędzamy.
3	Gracze będą chcieli zrobić ‘resupply’ co najmniej raz na sesję.
5	Coś, co raczej się nie wyczerpie, ale jest pewne ryzyko i pewna presja.
8	Jeśli mamy kilka konkurujących ze sobą zasobów i trzeba dbać o kilka.

W sytuacji z Gerwazym? Zdecydowanie Licznik o długości 3 albo 5. Gracz ma czuć presję, ale amunicja nie powinna się skończyć zbyt szybko.

Wybieram dla Gerwazego długość 3. Patrząc, że przed nim dwa tereny do przekradania się, to sprawi, że:

• Jeśli Gerwazy będzie się przekradał, to amunicja może mu wystarczyć na całą misję (musi pociągnąć co najmniej 4 Żetony). Ale zużyje to bardzo dużo czasu (powiedzmy, Licznik Czasu o długości 10 przesunie się o 3 i jeszcze raz o 3).
• Jeśli Gerwazy będzie się spieszył, to amunicja może mu się skończyć. Ale zajmie to tylko dwa oczka na Liczniku Czasu.

6. Podsumowanie

Co ważne - absolutnie najczęściej na sesji wykorzystuję przypadek z Walerią (proste “TAK/NIE”, gdy wypadnie określony kolor Żetonu to tracę zasób). To jest najszybsza i najprostsza metoda.

Czasem - gdy symuluję dłuższe operacje lub przeciwnikiem jest czas czy survival to wykorzystuję metodę z Hanną i Konfliktem. Jest to odpowiednio dramatyczne “Próbujesz dalej? Ryzykujesz uratowanie?”. Jak widzicie, to jest to samo co Waleria, ale ma Licznik i nieco inaczej wykorzystywane X - jako PŁASKIE WYDARZENIA a nie NARASTAJĄCY ŁAŃCUCH. Nie jest to precedensowe; czasem to się przydaje, jeśli MG symuluje zużycie zasobów.

Jeśli potrzebuję sprawdzić działanie agentów Graczy w ograniczonym czasie wykorzystuję drugi przypadek Hanny (tam, gdzie robimy “jak bardzo udało się coś zrobić”). Wtedy to upraszczam tak jak pokazałem. Mniej niepotrzebnego testowania jest lepsze.

Metoda z Gerwazym świetnie się sprawdza na sesjach survivalowych, na tyłach wroga i w warunkach ograniczonych zasobów. Jest nieco trudniejsza, ale też szybko wchodzi w krew; to to samo co Waleria z odpowiednio dobranym Licznikiem i prawdopodobieństwem zużycia zasobu.

7. Inne Przykłady Użycia

7.1. Chwilowo brak

.