Z Takimi Przyjaciółmi Nie Potrzeba Wrogów

Opis

Sojusznicy z ukrytymi agendami, niekompetencją lub nieznośnymi nawykami. Musisz z nimi współpracować mimo że przeszkadzają, sabotują lub po prostu nie dają żyć.

Postacie muszą polegać na sojusznikach, którzy okazują się być problematyczni. Spektrum tych problemów jest bardzo szerokie - od poważnych zagrożeń jak zdrada czy sabotaż, przez niekompetencję i nieodpowiedzialność, aż po codzienne irytujące nawyki czy konflikty osobowości.

Może to być współlokator, który nigdy nie sprząta po sobie, partner w projekcie, który zawsze spóźnia się z wykonaniem swojej części, przyjaciel, który nie potrafi dochować tajemnicy, czy kolega z pracy, który ciągle próbuje przejąć twoje pomysły. Czasem są to drobne, ale narastające frustracje, innym razem poważne problemy zagrażające całemu przedsięwzięciu.

Kluczowym elementem jest tu napięcie wynikające z konieczności współpracy z kimś, kto może być źródłem problemów, ale z kim jesteśmy zmuszeni współdziałać z różnych powodów - czy to przez wspólne cele, zobowiązania, czy po prostu brak innych opcji.

Typowe wykorzystanie na sesji

• Codzienność - narastająca irytacja: Nieporządny współlokator, gadatliwy partner, spóźnialski kolega
  • Drobne problemy kumulują się w chroniczny stres. Trzeba ustalić granice albo eksplodować.
  • Nawet jeśli Postacie Graczy nie mają z tym problemu, inne postacie (NPC) mogą.
• Niekompetencja zagraża misji: Błędy lub słabości sojusznika są dużym problemem. Potencjalnie klasy sabotażu.
  • Np. sojusznik jest alkoholikiem czy “gdy mówi, że zrobi to mówi”.
  • Zasoby idą na naprawę szkód. Każde zadanie wymaga podwójnej pracy.
  • Trzeba wybrać: zrobić samemu (wolniej) czy zaufać i ryzykować katastrofę.
• Postacie mają za zadanie BYĆ Niekompetentnym Sojusznikiem: czyli irytacja, udawana niekompetencja…
  • Z jakiegoś powodu trzeba zdestabilizować grupę. Sabotować nie robiąc jawnego sabotażu.
  • Mają doprowadzić do sytuacji, w której wszyscy będą się gryźć.
• Ukryta Agenda Sojusznika: Sojusznik pomaga, ale ma własny cel, niekoniecznie zgodny z grupą
  • W kluczowym momencie wybierze swój cel. Trzeba zarządzać jego motywacjami albo przygotować plan B.
• Wymuszona współpraca - Szantaż: Sojusznik działa przeciwko grupie bo ktoś go zmusza
  • Można spróbować go uwolnić (ryzyko) albo wykorzystać do dezinformacji wroga (cynizm).
• Kret ujawniony: Dowody na to, że jeden z sojuszników przekazuje informacje wrogom (świadomie lub z głupoty)
  • Trzeba działać zakładając zdradę lub niekompetencję, ale nie wiemy dokładnie co wie Druga Strona.
  • Czy wiemy kto zawinił? Czy wiemy co wie przeciwnik?

Charakterystyczne elementy

• Konieczność współpracy - nie ma opcji działania solo, wspólne cele wymagają tego sojusznika
• Spektrum problemów - od zdrady przez głupotę, niekompetencję po irytujące nawyki
• Podejrzenia vs zaufanie - ciągłe balansowanie między ostrożnością a paranoja
• Narastające koszty - zasoby/czas/uwaga idą na zarządzanie problemem zamiast na cel
• Niejednoznaczność - działania można interpretować różnie, intencje nieoczywiste

Mechanika Motywu

Nowy Element

• Pojawia się Problematyczny Sojusznik
  • Jest z tym Sojusznikiem coś poważnie nie tak.
    • Ma nieznośne nawyki (irytacja narastająca i inni nie chcą z nim współpracować)
    • LUB jest niekompetentny (błędy zagrażają misji)
    • LUB ma ukrytą agendę (własne cele sprzeczne z grupą)
• Pojawia się Konieczność Współpracy
  • Wspólny cel wymaga tego sojusznika, zobowiązania nie pozwalają odejść, brak innych opcji
• Pojawia się Mnóstwo Irytacji
  • Nieścisłości w działaniach, znikające zasoby, podważanie decyzji, irytowanie ludzi…

Wpływ na sesję

• Irytacja kumuluje się. Drobne nawyki (gadulstwo, nieporządek, spóźnienia) budują chroniczny stres. Czy ustalić granice teraz czy czekać aż eksploduje?
• Zaufanie vs ostrożność. Niekompetencja jest faktem. Można zaufać? Trzeba przypomnieć? Czy zrobić samemu? Postacie mogą być tylko w jednym miejscu a sojusznicy, cóż…
• Zasoby rozpraszane. Czas/uwaga/środki idą na naprawę błędów niekompetentnego, rozwiązywanie konfliktów z irytującym, zabezpieczenia przed kretem. Rzeczywiste cele czekają.
• Grupa dzieli się. Jedni bronią sojusznika, inni atakują. Jedność się rozpaad.
• Sprawa jest drobna, wszyscy się gryzą. Przez to jak drobna jest sprawa, wszyscy się podgryzają i nikt nie zauważa jak kryzysy i irytacja narastają.

Nowe akcje i wydarzenia

• Dowody zdrady/niekompetencji ujawnione. Ktoś znajduje przekazaną informację, błąd, ukrytą agendę. Grupa musi zdecydować co z tym zrobić.
• Sojusznik prosi o zaufanie w kryzysie. Sytuacja wymaga współpracy z Problematycznym Sojusznikiem. Czy zaufać mimo przeszłości? Odmowa to potencjalna porażka. Zaufanie to ryzyko.
• Izolacja podejrzanego. Grupa odcina sojusznika od kluczowych informacji/zasobów (by coś się nie popsuło). Ale jeśli nie jest zdrajcą to go zrażą. Jeśli jest to wie że go podejrzewają.
• Sabotaż w kluczowym momencie. Sojusznik (celowo lub nie) niszczy szansę na sukces. Plan B nie istnieje. Trzeba improwizować z tym co zostało.
• Konfrontacja otwarcie. Ktoś oskarża sojusznika publicznie. Reakcja sojusznika (obrona, atak, ucieczka) definiuje co dalej. Grupa rozrywa się między stronami.
• Drobna irytacja eksploduje. Narastające frustracje (nieporządek, gadulstwo, spóźnienia) prowadzą do kłótni. Wydaje się głupie ale niszczy relacje równie skutecznie jak zdrada.

W ramach tego Motywu odpowiedz na pytania

• Kim jest Problematyczny Sojusznik? (współpracownik, członek drużyny, partner w projekcie, współlokator, sojusznik polityczny?)
• Jaki jest charakter problemu? (celowa zdrada, nieświadoma niekompetencja, irytujące nawyki, ukryta agenda, szantaż?)
• Dlaczego nie można go po prostu odrzucić? (wspólne cele, zobowiązania, brak innych opcji, więzy osobiste?)
• Jak objawia się problem? (znikające informacje, błędy narastające, konflikty codzienne, sabotaż?)
• Jaka jest dynamika grupy? Kto gryzie się z kim? Jak wygląda dynamika grupy? (frakcje, dynamika wewnętrzna)

Jak ten Motyw dotyka Postacie?

• Wszyscy mają Problematycznego Sojusznika
  • Ktoś z zespołu zdradza/zawodzi/irytuje - jak długo można to znosić zanim oni lub sojusznicy powiedzą dość?
• Postacie muszą pogodzić frakcje mimo problemów
  • Mimo, że wszyscy się gryzą, trzeba to zdeeskalować i doprowadzić do współpracy.
• Postacie wykorzystują nieufność
  • Wrogowie są podzieleni wzajemnymi podejrzeniami - można to pogłębić i wygrać cudzymi rękami. Lub podłożyć odpowiedniego Sojusznika.
• Kluczowe kompetencje
  • Problematyczny Sojusznik ma kluczowe kompetencje, trzeba się go trzymać.

W ramach tego Motywu podkreśl

• Problem często niejednoznaczny. Błąd czy sabotaż? Niekompetencja czy celowe działanie? Nieścisłość czy kłamstwo? Interpretacja zależy od zaufania.
• Koszty narastają. Im dłużej trwa tym więcej strat - zasoby, czas, zaufanie, szanse, reputacja. Zwlekanie pogarsza sytuację.
• Paranoia równie niszcząca jak zdrada. Podejrzewanie wszystkich niszczy grupę nawet jeśli nikt nie zdradza - po prostu nie można ufać, że inni zrobią co powinni. Balans między ostrożnością a zaufaniem krytyczny.
• Drobne problemy kumulują się. Codzienne irytacje prowadzą do chronicznego stresu i eksplozji równie skutecznie jak jedna wielka zdrada.

Przykłady z różnych mediów

• Friends (serial) - Współlokatorzy: Ross który zawsze musi mieć rację, Joey który zjada cudze jedzenie, Monica z obsesją czystości. Drobne nawyki budują chroniczną irytację.
• The Office (serial) - Michael Scott przeszkadza pracownikom przez desperacką potrzebę bycia lubianym. Zarządzanie jego ego równie pracochłonne jak rzeczywiste zadania.
• Brooklyn 99 (serial) - Gina Linetti działa na własną rękę mimo bycia częścią zespołu. Ma własne priorytety często sprzeczne z misją.
• Battlestar Galactica (serial) - Załoga statku nie wie którzy członkowie są Cylonami infiltrującymi ludzkość. Muszą współpracować nie wiedząc komu zaufać.
• Reservoir Dogs (Tarantino, 1992) - Przestępcy po napadzie wiedzą że ktoś jest policyjnym kretem. Wszyscy podejrzewają wszystkich. Misja nieważna - liczy się kto przeżyje.