Tożsamość, kwestionowalna

Opis

Ktoś potencjalnie podaje się za kogoś, kim nie jest. Drobne elementy nie pasują, lecz nie ma oczywistych dowodów.

Ktoś potencjalnie podaje się za kogoś, kim nie jest. Drobne elementy nie pasują, lecz nie ma oczywistych dowodów.

Ktoś może być podszywającym się agentem, klonem, lub nawet może nie znać prawdy o sobie. Kluczowe jest tu poczucie niepewności wobec konkretnej osoby.

Charakterystyczne elementy

• Sprzeczne szczegóły - ktoś zna fakty, których znać nie powinien, lub nie zna rzeczy oczywistych.
• Wiarygodna fasada - wszystkie dokumenty i zachowania są poprawne, ale coś nie gra.
• Lekko nietypowe zachowania - reakcje emocjonalne nie zgadzają się z sytuacją.
• Niejasne źródło pochodzenia - braki w dokumentacji, luki w historii, niekonsekwentne wspomnienia.

Typowe wykorzystanie na sesji

Tożsamość, kwestionowalna na sesji zwykle wykorzystywana jest jako jeden z następujących klocków:

• Nowy sojusznik z drobną niekonsekwencją: Ktoś dołącza do grupy, wszystko wydaje się w porządku, ale…
  • Doskonałe referencje, ale jedna reakcja/odpowiedź nie pasuje
  • Zna szczegóły których znać nie powinien lub nie zna rzeczy oczywistych
• Powrót po długiej nieobecności: Ktoś znajomy wraca po latach/miesiącach
  • “To naprawdę ty?” - zmienił się, ale czy to naturalne czy coś więcej?
  • Ma wspomnienia, ale czy wszystkie się zgadzają?
  • Może to być prawdziwy powrót, klon, agent, lub osoba która naprawdę się zmieniła
• Test który może być pułapką: Ktoś proponuje metodę weryfikacji tożsamości
  • “Mam sposób by sprawdzić kto jest prawdziwy” Ale co jeśli test jest sfałszowany? Co jeśli osoba testująca jest Pretenderem?
  • Kto kontroluje wyniki? Komu ufać? Paranoja: każdy test może być manipulacją
• Rosnąca liczba podejrzanych: Jeden podejrzany prowadzi do kolejnych
  • Logika: “jeśli on jest pretenderem, to kto go wpuścił? Kto za niego poręczał?”
  • Lawina podejrzeń - każdy kto bronił Pretendera też staje się podejrzany
  • Grupa rozpada się na frakcje (wierzących vs niewierzących)
• Kryzys wymuszający zaufanie: Sytuacja wymaga współpracy z podejrzanym
  • Tylko “Pretender” ma klucz/wiedzę/dostęp potrzebny do przetrwania
  • Brak czasu na weryfikację - działać teraz lub wszyscy zginą
  • Czy zaryzykować zaufanie? Czy szukać alternatywy?
• Pretender który sam nie wie: Odkrycie że “Pretender” jest nieświadomy
  • Klon z implantowanymi wspomnieniami, nie wie że jest klonem
  • Agent z amnezją, wierzy w swoją legendę. Postacie odkrywają prawdę przed “Pretenderem”.

Mechanika Motywu

Nowy Element

• Pewna osoba ma niepewną tożsamość. Formalnie wszystko się zgadza, ale jej zachowanie, wiedza lub emocje wskazują na pewną anomalię zachowań.
• Pojawiają się okoliczności lub ZMIANA, przez którą pojawiają się wątpliwości. Te okoliczności muszą być na tyle odmienne, że wcześniej by to nie wyszło samo z siebie.

Wpływ na sesję

• Podejrzenie sprawia, że nie do końca wiadomo czy można tej osobie ufać. Punkt potencjalnej niestabilności.
• Nieznana Agenda. Jeśli ktoś się podszywa, dlaczego? Co ukrywa?
• Rosnąca niepewność, stres, niestabilność. Ludzie sobie ufają mniej. Ludzie próbują testować Pretendera.
• Ludzie łączą się w grupki: rosną plotki, “to nasz człowiek”, “coś z nim nie tak…”

Nowe akcje i wydarzenia

• Ludzie demonstrują przynależność: pokazują że wierzą Pretenderowi lub na odwrót, że nie wierzą. Testują. Wewnętrzne podziały.
• Pretender robi coś dziwnego: Pretender wykonuje ruch, którego inni nie rozumieją albo który wygląda na niepasujący do tożsamości Pretendera.
• Próby prowokacji: ktoś sprawdza reakcję na bodziec znany tylko osobie określonego typu (by sprawdzić Pretendera).
• Weryfikacja niszczy zaufanie - ktoś próbuje zweryfikować Pretendera lub osoby dookoła; to sprawia, że zaufanie jeszcze bardziej spada. “Ufałem Ci.”

W ramach tego Motywu odpowiedz na pytania

• Dlaczego Pretender udaje kogoś? Alternatywnie, dlaczego rzeczy wyglądają jakby Pretender miał inną tożsamość?
• Które szczegóły nie pasują do tożsamości? Jakie dowody można wytworzyć lub zmanipulować?
• Kto zyskuje lub traci, jeśli podszycie zostanie ujawnione?
• Kto jako pierwszy podejrzewa? - Dlaczego? Co zauważył?
• Jakie są konsekwencje ujawnienia? - Dla Pretendera? Dla grupy? Dla misji?
• Jak można zweryfikować tożsamość? - Jakie testy? Kto ma uprawnienia?

Jak ten Motyw dotyka Postacie?

• Ktoś, kto powinien być sojusznikiem - można mu ufać?
  • Ważna osoba jest potencjalnie Pretenderem. Czy można wierzyć, że działa właściwie? Jaką ma agendę?
• Odwrócenie uwagi
  • Mimo że to jest potencjalnie mało istotny temat, część sojuszników się skupia silnie na potencjalnym Pretenderze.
• Postacie Graczy są uważane za Pretenderów
  • To sprawia, że potencjalni sojusznicy przestają współpracować lub są ostrożniejsi, lub wymaga to większych kosztów / utrudnień do przekonywania.

W ramach tego Motywu podkreśl

• Niepewność - niby nic się nie zmieniło, a jednak sama możliwość że mamy Pretendera sprawia, że nie do końca wiemy co się stanie.
• Fałszywe oskarżenia są równie destrukcyjne jak prawda. - to paranoja i stres są niszczycielskie.
• Paranoja jest zaraźliwa - Jeden podejrzany sprawia że wszyscy zaczynają sprawdzać wszystkich
• Weryfikacja kosztuje zaufanie - Im więcej testów, tym mniej zaufania, nawet jeśli Pretender nie istnieje
• Pretender może nie wiedzieć - Czasami “Pretender” sam nie wie że jest klinem/replikantem

Przykłady z różnych mediów

• Nikodem Dyzma (Tadeusz Dołęga-Mostowicz) - Zwykły człowiek przypadkiem jest uznany za członka elity; społeczeństwo kupuje jego maskę. Dyzma dochodzi do samych szczytów władzy.
• The Thing (1982) - Załoga stacji badawczej podejrzewa, że ktoś został zastąpiony przez obcego. Testy krwi i paranoja niszczą grupę szybciej niż potwór.
• Blade Runner (1982) - Kto jest człowiekiem a kto replikantem? Dochodzi do tego, że aż łowca replikantów sam zaczyna wątpić, czy nie jest jednym z nich.
• Julian Bashir (Star Trek: DS9) - Jego ruchy, prędkość działania, intelekt i umiejętności wskazują na to, że jest czymś więcej niż tylko zwykłym człowiekiem. I faktycznie, jest homo superior, zmodyfikowanym genetycznie.